Aan weinig dingen irriteer ik me zo als aan het wisselen van schijfjes. Ik game namelijk graag als ik moe ben. Dan sjok ik naar mijn game-zolder, zet de 360 of PlayStation 3 aan en zak weg in mijn fatboy. Vaak start ik dan gewoon het spel op wat er al inzit. Of ga maar een paar oude Xbox Live Arcade spelletjes spelen. Niet omdat ik ze wil spelen maar gewoon omdat die in het menu staan. Ik ben een luie gamer.
Ik ben dus ook een groot voorstander van de ‘digitale revolutie’, waarin Sony voorop loopt. Sony, het gigantische bedrijf uit het conservatieve Japan, is opeens de revolutionair, die met haar PSP Go haar vlag plant in nieuw gebied. Nooit meer UMD’s mee op vakantie of in de bus, nooit meer onnodig plastic op de plank.
Haantje de voorste Sony pronkt graag met haar leidersrol, maar slaat de digitale revolutie eigenlijk wel aan? Nou beste lezer, daar kan ik kort over zijn: nee. Fanatieke gamers zien OnLive aangekondigd worden, zien de eerste games digitaal verschijnen en het lijkt allemaal zo snel te gaan. Maar schijn bedriegt. Waarom? De consument is te langzaam.
Jij en ik zijn natuurlijk ook consumenten en misschien meer ingesteld op het downloaden van spellen, maar oma die Fifa koopt voor haar kleinzoon niet. En oma is belangrijker dan jij, want oma zorgt voor het grootste deel van het geld dat uitgevers verdienen. De grote meerderheid van de kopers van videogames vindt het al uitdagend genoeg om te kiezen tussen de verschillende doosjes in de schappen, laat staan dat ze weten hoe ze de Xbox op het internet aan moeten sluiten.
Verkoopcijfers Het bewijs ligt in de cijfers. In de eerste week van zijn launch zijn er van de PSP Go in Australie een miezerige duizend exemplaren verkocht. Elders op deze aardkloot heeft Sony’s downloadable wondertje het ook niet zo goed gedaan. Sony's vooruitstrevendheid lijkt ze hier bijna in de weg te zitten, want niemand zit te wachten op downloadbare stripboeken en spelcomputers zonder fysieke spellen.De eerste aflevering van Grand Theft Auto IV, The Lost & Damned, deed het zo slecht dat men de volgende aflevering direct in de schappen besloot te leggen. Op een tastbaar schijfje.
Waarom? Oma koopt het in de winkel. En ik blijf daarom schijfjes wisselen.