Tomb Raider hands-on preview

Lara Croft is een dame vol verwildering, een dame die het avontuur niet uit de weg gaat en waar de stoerheid uit explodeert. Het is zij, met de vooruitgestoken boezem, die het kwaadwillige uit de tombes der aarde zal blijven verdrijven als een icoon in onze wereld. Maar nee, in de nieuwe Tomb Raider is vrouwe Croft iemand die haar hardheid en gedreven karakter nog moet gaan bewijzen. Wij mochten met haar spelen om het verlegen smoeltje om te toveren tot een keiharde avonturier.

Onbewoond
Een relaxmomentje op het dobberende water, in een hut op een modern schip met oordopjes in die opzwepende muziek laten horen, wordt ruw verstoord door een storm op zee. Lara belandt op een, wat lijkt, onbewoond eiland en onzeker struint ze door het landschap, op zoek naar ander menselijk leven. Vrouwe Croft is natuurlijk niet het spoor bijster en haar intuïtieve overlevingsstrategie komt direct opzetten. Wel ga je de eerste minuten vol verbazing de strijd aan met de natuur en Lara’s onervarenheid is dan ook direct te merken. En de zoektocht naar een schuilplaats is moeilijker dan gedacht, dus je zult eerst van de kust af moeten, de begroeiing in. Geen zelfverzekerde dame blijkt nu nogmaals, want een wankele boomstronk boven een ravijn blijkt toch enger dan de overlevingsdrift die ze zou moeten hebben. Gehuld in kapotte, natte kleding kreunt Lara immers uitermate veel, maar van opgeven is geen sprake. Het eerste moment van euforie is er daarom als ze een recent gebruikt kampvuur tegenkomt die ze met de laatste lucifer aan krijgt. Als dan ook nog eens een volgende storm het eiland teistert, is de schuilplaats met de gloeiende hitte van het vuur zo gek nog niet.

Beschermende factor
In de demo werd duidelijk dat ontwikkelaar Crystal Dynamics een gedurfde stap zet met deze Tomb Raider. De emotionele waarde is namelijk gigantisch veel hoger, omdat de tere ziel en het tere lichaam van Lara nu eenmaal aan het begin staat van een keihard leven. Je wilt haar eerder beschermen van al het kwaad dan haar vol in de strijd werpen. Zij geeft je dit gevoel natuurlijk heel erg en dit is al vlug te merken als Lara op zoek moet naar voedsel. Met de gevonden boog en pijlen die overal en nergens te vinden zijn, schiet je herten met gemak naar de eeuwige jachtvelden, maar wel met een geduchte "sorry" van Lara’s kant. Vol walging snijdt ze haar prooien open om te overleven; een compleet ander beeld dan de Tomb Raiders uit het verleden.

Mijn stoïcijnse brein bleef tijdens de eerste ervaring dan ook niet geheel ongeschonden. Wanneer Lara toch op menselijk contact stuit, goed- en kwaadschiks, wordt ze op een bepaald moment bijna verkracht waardoor een kwade keuze genoodzaakt is. Het gevecht forceert je de slechterik middels een quick-time event dood te schieten en in dit geval borrelt het gevoel van medeleven op. Schieten en doden ben je vast wel gewend in games, maar als het moet met een jonge, emotionele en onschuldige Lara, verandert toch de situatie wel even.


Bekende weg
Tomb Raider heeft gelukkigerwijs altijd een eigen gezicht in haar genre gehad en hoewel dit lichtelijk vervaagt, blijft de reeks de eigen identiteit behouden. En waarom die vervaging? Omdat Tomb Raider nu toch wel een vergelijking kent met Uncharted. Dit valt niet te ontkennen, maar in het geval van deze game is het absoluut niet erg. De serie wordt met de reboot een stuk cinematischer, oogstrelender en actiegerichter zoals in de reeks van ontwikkelaar Naughty Dog. Ook de scripted scènes zijn herkenbaar, maar er is een groot verschil met Uncharted; Tomb Raider heeft grotere omgevingen waar in te vertoeven valt. Een open wereld kun je het niet noemen, maar je hebt veel meer de vrijheid om je missie uit te voeren. De gebieden zijn uitgestrekter, waardoor je de keuze hebt meerdere wegen te bewandelen naar je einddoel, ofwel een realistischer en natuurlijker gevoel.

Tevens zijn de checkpoints geheel eigen opgebouwd. Op het eiland zijn op diverse plekken kampvuren te vinden, die dienen als een plaats om je progressie op te slaan en en te rusten, maar ook om Lara te verbeteren. Door experience te verdienen kun je skills kopen die bijvoorbeeld je pijl en boog sterker maken. Ook zijn materialen te vinden om bijvoorbeeld wapens te upgraden en op die manier wordt onze schone jonkvrouw sterker, handiger en meer gedreven om haar verhaal in Tomb Raider af te ronden. En ben je bang om te verdwalen, dan kun je je met een druk op de knop de weg laten wijzen om te zien waar je heen moet.

Gevecht op leven en dood
Een ander punt dat op te merken valt, is het aangepaste vechtsysteem. Tomb Raider is een stuk volwassener geworden en kan met de tijd mee. De game heeft nog zeker een geheel eigen feeling, maar het schieten is veel meer verfijnd dan in de vorige delen. Verder zijn je wapens niet je enige uitkomst om schurken te lijf te gaan. De omgeving is immers deels dynamisch, waarbij je vuurkorven naar beneden kunt schieten om anderen in de brand te steken en je kunt vijanden van richels afduwen. Om je te beschermen tegen vijandelijke dieren en mensen, is er ook een goed uitgewerkt coversysteem. Natuurlijk geen unieke feature, maar het helpt je de strijd beter door te komen.

Vechten voor je leven doe je niet alleen met wapens, want er moet ook geklommen en geklauterd worden. We kregen te maken met een vliegtuigwrak dat in een ravijn langs een waterval hing. Als Lara Croft zijnde moet je omhoog klimmen langs het wrak. Hier kwam weer het bekende klimwerk van Uncharted om de hoek kijken, waar tussendoor stukken vliegtuig rakelings langs vrouwe Croft naar beneden suizen. Je moet dus zo snel mogelijk langs voorgesorteerde grijpbare onderdelen omhoog klimmen. Dit vergt enige snelheid, hoewel de tijdsdruk niet van hoog niveau was. Spectaculair voor het zicht en uiteraard een mengeling van bekende en nieuwe features.

Voorlopige conclusie
De nieuwe weg die Tomb Raider inslaat ziet er goed uit. De game straalt, zoals ook uit onze eerdere preview wel is gebleken, en gelukkig behoudt het spel de feeling van de serie. Toch zijn er herkenbare feitjes die heel erg doen denken aan Uncharted. Het klimmen, klauteren en de bekende cinematische actie die Tomb Raider nu ook gaat bieden kennen we al. Toch gaat het emotionele in de game een grote rol spelen, naast het overleven, de uitgestrektere omgevingen en het minuscule RPG-element, onder andere door het upgraden van wapens. De eerste kijk op de nieuwe Tomb Raider is zeker positief en Crystal Dynamics heeft op het eerste gezicht nog geen grove fout gemaakt die de reeks ten onder kan laten gaan. Zoals de situatie nu is, zal deze fout er beslist niet komen.