Condemned 2 review

We stellen steeds hogere eisen aan games. Actie alleen is vandaag de dag niet meer genoeg, we willen ook nog constant in spanning zitten en regelmatig eens flink schrikken. Gordijnen dicht en de telefoon uit? Start dan Condemned 2 maar eens op...

IJzingwekkend
Het is alweer bijna tweeëneenhalf jaar geleden dat de eerste Condemned-game verscheen, als eerste voor de Xbox 360 en later ook nog voor de PC. Met Condemned 2 pakken we de draad enkele maanden na het eerste deel op, terwijl hoofdrolspeler Ethan Thomas fysiek en mentaal helemaal de weg kwijt is. Hoewel het voor het verhaal handig kan zijn als je over enige voorkennis beschikt uit het eerste deel, zullen nieuwkomers zeker geen problemen kennen met Condemned 2. De chapters kennen elk een interessante cutscène als afsluiter en daarnaast is de game heel dynamisch en duidelijk wat betreft de verhaallijn, waar je eigenlijk niet omheen kunt. Zo word je spelenderwijs steeds dieper in de game gezogen, wat voor een dergelijke horror-actiegame een groot pluspunt is.

Wat ook zeker het vermelden waard is, is de uitstekende verzorging van geluid en geluidseffecten. Condemned 2 weet als een ware Wes Craven-film de spanning op te bouwen, vast te houden en ijzingwekkend toe te slaan om je van heerlijke schrikmomenten te voorzien. Toch profiteren ook de andere elementen van de gameplay van deze sterke audio, want zo krijgen de handgevechten ook een extra dimensie. Het klinkt heerlijk om een paar goede beuken uit te delen, en reken maar dat je je vuisten nodig zult hebben...

Gebalde vuisten
Het paranormale is ook in Condemned 2 weer goed vertegenwoordigd en je zult regelmatig met geïnfecteerde bad guys te maken krijgen, vaak in de vorm van nogal opdringerige daklozen die geen genoegen nemen met twee eurootjes voor de straatkrant. Hierbij kan je met de schouderknoppen je tegenstanders kennis laten maken met je gebalde vuisten. Domweg rammen wil in het begin nog wel werken, maar naar mate de game vordert zal ook het blokkeren en pareren van aanvallen noodzakelijk zijn om je healthmeter niet al teveel zien slinken.

Een andere troef van de melee combat in Condemned 2 zijn de chain-attacks. Door flink te rammen en combo’s te maken, zal je chainmeter zich vullen. Als deze meter vol genoeg is kan je genieten van heerlijk gruwelijke offensieve en defensieve chain-attacks. Het hoeft daar echter niet bij te blijven, want ook de omgeving biedt heel veel (leed)vermaak. Diverse voorwerpen zijn te gebruiken om mee te slaan, van bakstenen tot bowlingballen, maar ook speciale kills behoren tot de mogelijkheden. Gooi iemand in het vuur, sla een zwerver dwars door een televisie... elke locatie in je buurt waar je een doodshoofd ziet schitteren als je een verzwakte tegenstander vast hebt, biedt uitkomst voor uiterst vermakelijke horror en actie.

Onderzoek
Tijdens het spelen van de previewcode was ik nog in de veronderstelling dat het forensische werk in Condemned 2 slechts bijzaak was, maar nu ik de volledige game onder mijn hoede heb gehad moet ik toch tot een andere conclusie komen. Samen met je PDA en andere forensische hulpmiddelen kan je meer te weten komen over diverse moordzaken. Probeer de identiteit van een slachtoffer zonder hoofd te achterhalen, ga met blacklight op zoek naar bloedsporen, enzovoorts. Door goed op onderzoek uit te gaan, zal je in staat zijn om vragen die via je PDA binnenkomen zo correct mogelijk te beantwoorden. Het blijft een keuze om actief bezig te gaan met deze onderzoeken, maar het levert je uiteindelijk wel fijne upgrades en bonussen op als je een zo hoog mogelijke score weet te behalen. Het vervullen van extra opdrachten en het vinden van diverse items dragen eveneens bij aan de score die je kunt behalen.

Helaas kent de gameplay ook een schaduwzijde, die om de hoek komt kijken zodra er wapens in het spel zijn. Zoals het een echte horrorgame betaamt zijn kogels schaars, maar vuurgevechten komen de beleving zeker niet ten goede en in mijn ogen is het iets dat zonder problemen uit het spel gelaten had mogen worden. Het voelt heel geforceerd aan en de melee-actie biedt veel meer voldoening. Daarnaast had de game op mijn PlayStation 3 ook heel af en toe last van framedrops, al was het nooit echt storend te noemen.

De multiplayer is ten slotte iets dat een gemengde indruk weet achter te laten. Veel spelmodi zijn verre van interessant te noemen, maar daar staat tegenover dat Crime Scene toch wel erg vermakelijk is. In deze spelmodus moeten SCU-agenten op zoek naar een koelbox met een hoofd daarin, terwijl de andere partij dit probeert te voorkomen door de koelbox te verplaatsen en de spectrometers van de agenten te storen. Het kan best even leuk zijn om online bezig te gaan en de game zou er ook zeker op worden afgerekend als een multiplayer zou ontbreken, maar een echte meerwaarde is het niet.

Conclusie
Ontwikkelaar Monolith zet met Condemned 2 opnieuw een heerlijke combinatie van horror en actie op de markt. De spanning is goed aanwezig, de forensische mogelijkheden zijn een leuke aanvulling op de gameplay en het vechten met je vuisten en voorwerpen zorgen voor ongekend vermaak. De multiplayer is helaas wat magertjes en de schietijzers had men prima uit de game kunnen laten, maar als je wel uitkijkt naar een leuk en angstaanjagend avontuur, dan is Condemned 2 zeker een disc die je je console kunt toevertrouwen.