New York, het jaar 2023. De Big Apple wordt overspoeld door aliens en een dodelijke epidemie grijpt genadeloos om zich heen. De straten zijn verlaten, gebouwen staan op het punt van instorten en de burgers die er nog zijn proberen kruipend een uitweg te vinden. Geen enkel leger kan het tegen het buitenaardse gespuis opnemen, dus besluit men ten einde raad hun superwapen in te zetten: de Nanosuit 2.0.
Crysis 2 gaat meteen al knallend van start. Een kleine groep mariniers probeert via een onderzeeër New York te bereiken om Prophet en Ghould te helpen de aliens uit de stad te verdrijven. Maar dat deze buitenaardse wezens niet met zich laten sollen, blijkt al meteen. De onderzeeër wordt aangevallen door het gespuis en terwijl al je teamgenoten een pijnlijke dood tegemoet gaan, weet Prophet jou te redden. Dan blijkt dat de arme man het allemaal niet meer aankan: hij draagt zijn Nanosuit aan jou over en schiet zichzelf door zijn hoofd. Veel tijd om bij te komen heb je niet, want als je jouw nieuwe kostuum nog maar net aanhebt, zitten de aliens alweer op je hielen…
Nanosuit De Nanosuit is wat Crysis 2 onderscheidt van andere shooters. Dit hypertechnologische pak barst van de mogelijkheden en om te overleven zul je ze allemaal moeten gebruiken. Zodra je een nieuw gebied betreedt is het slim om met de Tactical Visor de omgeving te analyseren. Hiermee kun je niet alleen handige informatie over je vijanden opvragen, het apparaatje markeert ook de belangrijkste zaken in het gebied, zoals ammunitiekisten en het missiedoel. Vervolgens is het aan jou om te bepalen welke tactiek in dit geval het beste van pas komt. De Nanosuit heeft namelijk zowel een Armor als een Cloaking modus.
De Armor modus geeft je tijdelijk een extra sterke bepantsering (wat van pas komt als je grote groepen vijanden trotseert), terwijl je in de Cloacking modus enkele seconden onzichtbaar bent. Dit voegt een zeer interessant en tactisch vleugje toe aan de game. Zo kun je bijvoorbeeld ongezien om een groep vijanden heen sluipen, om vervolgens de persoon die de mounted gun aan de achterkant bemant uit te schakelen. Daarna neem jij controle over het wapen en schakel je de grote groep slechteriken met gemak uit. Maak echter niet de denkfout dat Crysis 2 een stealthgame is. Want al kun je in sommige situaties het beste stilletjes te werk gaan, elk level eindigt met een shootout waarbij de vele kogels je om de oren vliegen.
Tijd voor een brilletje? Voor elke alien die je dood schiet krijg je Nano Particles. Deze punten kun je op elk gewenst moment inwisselen voor handige upgrades voor je Nanosuit. Zo is er bijvoorbeeld een upgrade waardoor je de baan van de kogels kunt zien. Op deze manier kun je goed inschatten waar ze vandaan komen en ren je dus niet als een bezetene door het speelveld op zoek naar je vijand. Ook dit voegt een tactisch aspect toe, wat eens te meer bewijst dat je met een running and gunning-tactiek niet ver zal komen. Maar niet alle informatie kun je uit je pak halen: goed luisteren naar je vijand is ook van belang. Die geven elkaar regelmatig aanwijzingen waaruit je kunt opmaken wat ze van plan zijn. Door hierop te anticiperen kun jij ervoor zorgen dat je allang de benen hebt genomen tegen de tijd dat zij op jouw voormalige schuilplaats zijn.
Maar helaas is de AI niet altijd zo intelligent: het is meer dan eens voorgekomen dat de helft van een groep vijanden me uit alle macht probeerde uit te schakelen, terwijl de andere helft rustig door de omgeving patrouilleerde alsof er niets aan de hand was. Sterker nog, ik heb wel eens gehad dat een vijand bijna letterlijk over mijn benen struikelde en me nog niet zag. Tijd voor een brilletje?
Adembenemend Zodra je de eerste stap in het apocalyptische New York zet, valt meteen op hoe prachtig de graphics van Crysis 2 zijn. De stad is één grote puinhoop: gebouwen staan op het punt van instorten, het wegdek ligt bijna uit elkaar en sommige straten zijn bezaaid met lijken. Maar hoe gek het ook klinkt, het zag er allemaal prachtig uit. Mede door de prachtige belichting had ik continu het gevoel naar een cutscene in plaats van in-game beelden te kijken. Een dikke pluim daar voor Crytek, want het is ze zonder meer gelukt om (ook op de consoles) grafisch de mooiste game neer te zetten dat momenteel met de hedendaagse technologie bereikt kan worden.
Chaos! Zoals het een shooter anno 2011 betaamt, bevat Crysis 2 een uitgebreide multiplayermodus. Deze doet qua opzet denken aan Call of Duty: door vijanden te doden en uitdagingen te voltooien krijg je experience points, die je vervolgens kunt gebruiken om je wapen te upgraden, perks te kopen en je eigen klassen samen te stellen. Gaandeweg speel je ook nieuwe modi vrij. Naast de vier gebruikelijke (Team Deathmatch, Free for All, Capture the Flag en Headquarters), bevat Crysis 2 twee opvallende modi, genaamd Extraction en Assault. In Extraction moet het ene team een voorwerp verdedigen, terwijl het andere probeert deze te veroveren en naar hun eigen basis te brengen. Assault daarentegen doet een beetje denken aan Team Sneak in Metal Gear Online: één team heeft geweren en moet vijf objecten beschermen, terwijl het andere team (uitgerust met enkel pistolen) probeert deze te veroveren. Een zeer leuk concept dat voor onvergetelijke matches kan zorgen.
Door de kleine maps en de mogelijkheid om onder andere onzichtbaar te worden, is de Crysis 2 multiplayer één grote chaos. Hierdoor moet je constant op je hoede zijn, want het kan zomaar voorkomen dat er uit het niets een onzichtbare vijand opduikt of dat je plotseling van achter wordt geflankeerd. Vaak komt dit het plezier enkel ten goede, maar op sommige momenten wordt het helaas te chaotisch. Iedereen rent dan als een kip zonder kop door de map in de hoop ergens een vijand voor zijn vizier te krijgen. Dit is jammer, aangezien het tactische aspect op deze manier verloren gaat en dat was nou net een van de sterkste punten van Crysis 2.
Conclusie Het moge duidelijk zijn: met Crysis 2 heeft Crytek een dijk van een game afgeleverd. De singleplayer is niets minder dan een acht uur durende adrenaline-rit en ook de multiplayer staat als een huis. De Nanosuit geeft de game een eigen gezicht en voegt een welkom tactisch aspect toe. Jammer van de soms chaotische multiplayer matches, maar dankzij de uitgebreide customization opties mag dit de pret niet drukken. En als kers op de taart ziet Crysis 2 er grafisch ook nog eens adembenemend uit… Wat wil een gamer nog meer?