Ghost Recon Advanced Warfighter review

Eindelijk, nadat deel 2 werd overgeslagen komt Ghost Recon weer terug naar de PC. En om het nog beter te maken, komt er zelfs een speciale PC-versie met nog meer tactische mogelijkheden dan op de consoles.

Ghosts go Mexico
Het is 2013. In Mexico komen de leiders van Noord Amerika bij elkaar voor een topontmoeting. Een beweging binnen het Mexicaanse leger vindt echter dat zij Mexico voortaan moeten leiden en begint temidden van de top een coup. De VS ligt gelukkig vlakbij en de Ghosts zijn dan ook snel ter plekke.

De missie begint spectaculair: één voor één springen de Ghosts uit het vliegtuig, ik als laatste. Het uitzicht over Mexico Stad is gigantisch en ik vraag me af wanneer het onderbroken wordt vanwege laden of als blijkt dat dit allemaal een pre-rendered filmpje is. Dat gebeurt niet eens, want uiteindelijk sta ik op de grond zonder onderbreking. WAUW!

GIGANTISCH
In de bovenhoek mijn helm wordt wel een filmpje afgespeeld: verschillende figuren die de leiding hebben vertellen mij wat er allemaal gaande is en dat ik mijn teamleden moet zoeken. Vier markers in mijn beeld geven hun locatie aan, enkele honderden meters verderop en ook even ver uit elkaar. Ik begin te lopen en vervolgens te rennen naar lid 1 en zit nog steeds, zoals bijvoorbeeld in Half-Life, op een laadscherm te wachten, maar dat komt nog steeds niet! Ik verzamel alle leden, neem het ondertussen af en toe tegen wat Mexicaanse rebellen op en wordt naar een drone (daarover later meer) gestuurd. Ik ga ervan uit dat de missie afgelopen is, maar dan moet ik nog weer enkele honderden meters reizen, stellingen uitschakelen en een gebouw innemen, voordat de missie, ongeveer een uur na aanvang, EINDELIJK klaar is.

Nee echt, niet alleen de speelvelden zijn, bij gebrek aan een beter woord, gigantisch, ook de missies zelf zijn erg, erg uitgebreid. Elke keer als je denkt dat het is afgelopen, komt er wel weer een nieuw missiedoel langs. Quicksaven kan niet, gewoon saven ook al niet. Het enige wat je krijgt, is een save als je een missiedoel haalt. Heel af en toe wordt je health dan aangevuld en als je een savegame laadt gebeurt dat ook automatisch. Een medic heb je verder niet, dus verder moet je je maar zien te redden. En hoe doe je dat? Door voorzichtig te zijn, tactieken toe te passen en je teamleden goed te benutten natuurlijk!

Tactisch
De game geeft je genoeg middelen om je hierbij te dienen. Aan het begin van de missie kun je jezelf en je teamleden voorzien van de wapens die je nodig acht. Het zijn niet veel wapens om uit te kiezen, niet zoveel als in Rainbow Six: Lockdown bijvoorbeeld, maar de belangrijkste typen zijn aanwezig, zoals het zware machinegeweer, de sniper rifle, enkele assault rifles en wat pistolen. Iedere soldaat mag een primair wapen, secundair wapen en één of ander explosief meenemen, maar je moet wel rekening houden met het gewicht.

Weet wel wat je voor je teamleden en vooral jezelf kiest, want deze keer kun je alleen jezelf direct besturen. Inderdaad: even overstappen naar een teamlid en hun wapen gebruiken is er absoluut niet bij! In plaats daarvan kun je ze door op een bepaalde plek te richten en het commando te geven stuk voor stuk of als team naar die plek sturen, waarna je ze opdracht kunt geven om een bepaald gebied te dekken. Dit gaat nog makkelijker in de speciale tactical map, die via een satelliet een real-time beeld van de omgeving heeft. Je kunt er zelfs je tegenstanders op zien bewegen, ook nog voordat ze door teamleden gespot zijn en ze extra goed op je map en ook je HUD worden aangegeven. Af en toe mag je ook met een drone spelen, een vliegende robot die vijanden kan waarnemen in gebieden waar jij en je team nog heen moeten gaan. Airstrikes en artilleriebombardementen zijn soms ook beschikbaar en voldoen aan het credo: point, click en watch ’em die!

Goede AI
Nu heb je al vaker teamleden in een game gehad en die hadden bijna altijd hetzelfde probleem: ze zijn oerstom! Ze pakken altijd de verkeerde route, gaan nooit staan waar je wilt en vinden het stoer om met hun rug naar de vijand te staan. In Advanced Warfighter niet! Ze kunnen orders erg goed volgen en als ze op een aangegeven locatie zijn aangekomen weten ze goed dekking te gebruiken en zelfs op eigen houtje tegenstanders te verslaan. Dit klinkt logisch, maar dit is één van de eerste games waarin dat pas goed gaat!

De tegenstanders kennen echter hetzelfde geintje: ook zij weten goed dekking te vinden en blijven daar rustig wachten, terwijl ze af en toe eventjes hun hoofd laten zien en wat op je schieten. Raakschieten kunnen ze goed genoeg, waardoor het niet ‘eventjes die lui Rambo-style aanpakken’ is. Het is immers een squad based tactische shooter en je zult moeite moeten doen om ze te overwinnen en dat elke keer opnieuw. Maar dat geeft ook voldoening en dat ook elke keer weer opnieuw.

Actie!
Het zal niet al te lang duren totdat je begint op te vallen dat tegenstanders je vrijwel niet flankeren. Even later krijg je door dat ze vrijwel altijd op het juiste moment op de juiste plek zijn en nog even later valt op dat ze daarvoor helemaal niet eens aanwezig zijn en in feite spawnen.

De ware aard van het beestje wordt dan ook duidelijk: Ghost Recon Advanced Warfighter is een erg sterk scripted shooter. Zo haal je bijvoorbeeld een missiedoel en komt er ineens van om de hoek een jeep vol rebellen op je afgestormd. Op die momenten geef je bliksemsnel bevelen aan je teamleden, zoek je ondertussen dekking en neem je de rebellen onder vuur, terwijl je teamleden ook met hen afrekenen.

Op die momenten kan het je werkelijk ook geen ene moer schelen dat die jeep scripted in jouw buurt werd neergezet. Nou én dat ze er net nog niet waren en ze in feite even een voordeeltje hadden; de actie is intens, de besturing goed en je teamleden reageren accuraat. Je hebt het gevoel of je midden in een goede actiefilm zit, waarbij je dankzij de middelen die je krijgt toch meer dan genoeg controle hebt over de situatie. Het is gewoon heerlijk!

Online
Ghost Recon Advanced Warfighter is (uiteraard) ook online te spelen en daar heb je allereerst de keuze om co-op te kunnen spelen. Met z’n vieren kun je dan het hele team besturen, waarbij eentje de leider is, die waypoints kan neergooien voor de rest. Ben je met minder dan vier, dan wordt de leegte opgevuld door AI-teamleden, die net als in single player prima voldoen voor wat ze moeten doen.

Daarnaast is er nog Domination, waarbij twee teams strijden om het grootste deel op de map. Ieder team begint aan een eigen kant in een eigen zone, die door middel van toevoerlijnen verbonden is met andere zones. Het is de bedoeling dat jouw team de meeste zones in handen heeft als de timer afloopt. Vergelijkbaar dus met Battlefield, maar deze keer moet je echt overwicht in een zone hebben om die in te nemen, in plaats van een vlag te hijsen.

Veeleisend
Er is wel één ding wat je nodig hebt om Ghost Recon: Advanced Warfighter te spelen: een sterke PC. Gelukkig bleken een 3,0 GHz processor, 1 GB RAM en GeForce 7800GS genoeg om de game in 1280x1024 te spelen, maar er zijn op internet genoeg verhalen te vinden van mensen die met iets minder veel minder kregen. Even uitproberen met de demo werkt helaas ook niet goed, want de uiteindelijke game liep bij mij veel beter dan demo. Dat is natuurlijk eigenlijk goed nieuws, maar het geeft ook een vertekend beeld.

Afijn, als je een PC hebt die sterk genoeg is, dan ziet het er ook allemaal erg goed uit. Ondanks de enorme omgevingen is elk stukje namelijk goed gedetailleerd en ziet het er daardoor piekfijn en echt uit. Daarnaast geven technieken als HDR nog nét even dat extra effect aan alles. Levensecht is het nog net niet, maar het scheelt echt niet veel meer.

Minder gelukkig ben ik echter met de physics engine. Ageia is hier namelijk voor verantwoordelijk voor en datzelfde bedrijf verkoopt een speciale kaart voor de natuurkundige berekeningen. De physics engine loopt daardoor buiten de game om in een stuurprogramma, dat ook verplicht is als je geen Ageia PhysX-kaart hebt. Het gevolg: een extra icoon in je system tray en wat van je systeembronnen bezet door iets wat je in feite niet hebt. En soms lijkt het enige wat de physics engine doet je blikjes en straatvuil voor je voeten leggen, dat irritant geluid geeft als je er tegenaan loopt en verder alleen wat ragdoll-effecten en rondvliegend puin mooi doet bewegen. Ach, het is een kleine smet op een verder welhaast perfecte game.

Conclusie
Gigantische speelvelden, enorme missies met uitdagingen, prima AI voor zowel teamleden als tegenstanders, het gevoel in een actiefilm te zitten terwijl je toch genoeg tactisch bezig moet zijn, prima graphics… wat moet ik nog doen om je te overtuigen deze game te spelen?