London 2012: The Official Video Game of the Olympic Games review

Het begint in je jeugd, na het proberen van een paar sporten ontdek je een talent voor één sport. Hier ga je mee door en gaandeweg word je steeds beter. Dan ontwikkelt er zich een droom: goud winnen op de Olympische Spelen voor je vaderland! Je beslist om je droom na te jagen en traint elke dag voor jaren en jaren. Alles laat je schieten voor dat ene ultieme moment. Je denkt dat jij die medaille het meest verdient, maar als het moment daar is, moet je ook nog eens andere sporters met dezelfde droom verslaan. Klinkt dit als veel te veel moeite? Ga dan lekker London 2012: The Official Game for the Olympic Games spelen. Hier zit geen fysieke inspanning in, maar je kunt wel je vrienden verslaan en goud pakken op jouw favoriete sport!

Laten we maar meteen beginnen met het bespreken van de sporten, want daar staat of valt zo'n soort game mee. Het goede nieuws is dat de meeste sporten best speelbaar zijn en duidelijke tutorials hebben. In roeien moet je het juiste ritme opbouwen en bij duiken en de trampoline moet je de juiste routine nadoen door de goede knoppen in te drukken. Dat klinkt wat simpel, maar je kunt zelf heel moeilijke routines (voor meer punten) uitzoeken. Het kajakken en de schietsporten zijn best leuke sporten, maar de besturing is eerst vrij lastig en zodra je eraan gewend bent is het juist te makkelijk om te winnen. Echter, net als in een wedstrijd zijn er ook in deze game een aantal uitschieters die echt goed gedaan zijn en een aantal sporten die vreselijk om te spelen is. Laat me je voorstellen aan de winnaars!

De winnaars
De eerste winnaar is vrij verrassend, het zijn namelijk de hardloopsporten. De besturing denk je al van ver aan te voelen komen: op tijd beginnen en dan zo snel mogelijk op de knop rammen. Dit blijkt echter helemaal niet het geval te zijn. Er is namelijk een balkje die voller wordt en van kleur verandert als je sneller drukt. Als je te langzaam drukt zit je in het geel en ram je te snel dan zit je in het rood. Je raadt het al: je moet precies snel genoeg drukken om in het kleine groene gedeelte te komen. Voor verschillende sporten is de snelheid waarmee je moet rammen steeds anders en daardoor is dit systeem veel beter voor je plezier, handen en controller.

De andere groep sporten die op het podium komt is de werp- en springsporten. Bij bijvoorbeeld speerwerpen moet je eerst snelheid opbouwen door in het groen te zitten en daarna de stick naar achteren en vervolgens naar voren duwen op precies het goede moment. Dit doe je echt niet in één keer perfect en daarom is dit leuk om nogmaals te doen. Dit is tevens het geval bij alle andere werp- en springsporten. Daarbij moet je eerst snelheid opbouwen en een goede timing hebben. Bij sommige sporten moet je ook nog zelf de hoek van je sprong bepalen. Bij de driedubbele sprong moet je bijvoorbeeld drie keer achter elkaar je stick precies naar 45 graden duwen. Moeilijk!

Er kan echter maar één sport de allerbeste zijn en naar mijn mening is dat het boogschieten. Met de rechterstick trek je de pijl naar achteren en met de linker mik je op de schijf. Natuurlijk moet je ook met de wind rekening houden. Het systeem werkt goed en de computer doet het vaak wel redelijk, waardoor er toch wat druk is om vaak de roos te raken. Er is zelfs nog een betere modus die "archery blitz" heet. Hierin moet je zo snel mogelijk veel pijlen afschieten en speciale gedeeltes van de schijf raken voor extra punten. Dit is heel spannend en het was een goede keuze om dit toe te voegen aan de sporten, ook al is dit geen olympisch nummer.


De verliezers
Jammer genoeg kan niet elke sport leuk zijn en dus zijn er ook verliezers. Eén van de grootste missers is beachvolleybal. Het probleem is dat de ontwikkelaars de besturing makkelijk wilden houden en alles met één knop doen. Hierdoor kan de bal altijd pas na de tweede keer passen over het net geslagen worden, wat slecht uit kan komen. Verder ziet het er ook niet goed uit en is mikken moeilijk.

De andere grote misser is tafeltennis. Ook hier is de besturing niet goed uitgevoerd. Alle verschillende slagen worden namelijk met de rechterstick gedaan, van spins tot lobjes. Waarom voor elke slag niet een aparte knop wordt gebruikt en je met de rechterstick enkel effect kunt toevoegen, is onbegrijpelijk. De laatste groep sporten, zwemmen, werkt op zich redelijk, maar gaat wel irriteren. Je moet precies op tijd beginnen, vervolgens een stukje onderwater en uiteindelijk in een vast ritme zwemmen. Het is nog best moeilijk om te weten te komen wat het beste moment is om je zwemslag te maken, aangezien dat niet wordt aangegeven. Veel irritanter is echter dat er maar liefst tien verschillende zwemevenementen in de game zitten. En geloof me maar, als je tien keer hebt gezwommen ben je het echt wel zat. Iets minder van hetzelfde was daarom wel zo fijn geweest.

Incompleet
Het duurde heel even voordat ik het doorhad, maar er missen best wat sporten in de game. Op de achterkant van het doosje wordt er namelijk beloofd dat er meer dan 45 evenementen zijn. Wat er echter niet bijstaat, is dat de tien keer zwemmen ook meegeteld wordt. Er zijn in totaal maar zo'n twintig verschillende evenementen. Het is wel begrijpelijk dat sporten als basketbal, voetbal en hockey worden weggelaten, omdat van één van deze sporten al een hele game gemaakt kan worden. Echter sporten als schermen, paardensport en de vechtsporten zoals judo zouden er best in kunnen zitten. Er missen trouwens niet alleen wat sporten, ook de namen van de atleten kloppen niet. Je speelt dus bijvoorbeeld niet met zwemster Ranomi Kromowidjojo, maar met Adriana Roosa. Voor een officiële game van het evenement is dit best slordig, FIFA zonder de echte namen van voetballers zouden we toch ook niet accepteren?

De campagnemodus stelt ook niet heel veel voor. Er zijn drie verschillende moeilijkheidsgraden waarin je zoveel mogelijk medailles moet winnen om bovenaan in het landenklassement te eindigen. Echter niet alle sporten zijn aanwezig in de campagne waardoor je er toch al snel op uitgekeken bent. Ook is er totaal geen carrièremodus. Het maken van een eigen ploeg die dan beter wordt zodra je wedstrijden gaat winnen, was een aardige toevoeging geweest. Verder zijn er weinig andere opties om alleen te spelen. Het enige wat nog kan, is zelf een lijst met evenementen maken, maar er is dan niets om te unlocken.

Samen is altijd leuker
De singlepayer stelt dus niet veel voor, maar gelukkig is er ook nog een multiplayer. Dit kan bijvoorbeeld online en werkt prima. Je moet één land kiezen dat je wilt vertegenwoordigen en kan dan enkele evenementen of toernooien spelen. Tijdens het sporten hoef je niet naar andermans worpen, sprongen of schoten te kijken waardoor het lekker opschiet. Als je wint telt dit mee voor het algemene medailleklassement die voor de hele wereld wordt bijgehouden. Nederland staat niet erg hoog (op het moment van schrijven zestiende), dus we hebben nog voldoende werk te verrichtten!

De offline multiplayer is het leukste van het spel. Gezellig samen een toernooitje organiseren of wat challenges doen is tof. In die challenges kun je voor eigen succes gaan, maar je krijgt ook een aantal sterren voor de gezamenlijke score. Dit betekent dat de continue concurrentie even weg is en je in plaats daarvan elkaar aanmoedigt.

Conclusie
London 2012: The Official Game for the Olympic Games is geen slecht spel en dat is al heel wat voor een spel gebaseerd op de Olympische Spelen. De meeste sporten zijn te verdragen of zelfs erg leuk en er zijn er maar een paar die niet goed werken. Jammer genoeg is er geen carrièremodus waardoor de singleplayer na een paar uur al voorbij is. Daar is het spel echter ook niet voor gemaakt. Je hoort dit samen te spelen en dat is best leuk voor een paar avonden. Heb je dus genoeg vrienden die van gamen en sporten houden? Dan kun je nu naar de winkel: ready, set, go!

Noot: London 2012: The Official Game for the Olympic Games biedt een alternatieve besturing voor sommige sporten met Kinect en PlayStation Move. Ook is de game in 3D te zien met de juiste televisie. Deze functies zijn echter niet getest en wegen daardoor niet mee in de recensie en het eindoordeel.