Als je kijkt naar de Total War-games zie je enkele belangrijke overeenkomsten en een van de belangrijkste daarvan is hoe de games worden becijferd. De gemiddelde score ligt vaak tussen de 8.0 en de 9.0, waardoor deze game-serie kan worden beschouwd als een kwalitatief goede serie. Napoleon: Total War heeft dus zeker een standaard hoog te houden...

Napoleon: Total War lijkt in veel opzichten op voorganger Empire: Total War, die hier op GamersNet een behoorlijk hoog cijfer kreeg. Het principe is nog steeds hetzelfde: wordt als krijgsheer zo machtig mogelijk door gebieden te veroveren. Dit klinkt wellicht vrij eenvoudig, maar er komt behoorlijk wat bij kijken. Napoleon: Total War combineert namelijk veldslagen met diplomatiek en het managen van je steden. Een erg prettige combinatie, die ervoor zorgt dat je de game eigenlijk op verschillende manieren kan spelen.

Bob de Bouwer
Zo kun je er voor kiezen om het het bouwen van gebouwen over te laten aan het spel zelf. Je hoeft je dan geen zorgen te maken over welke gebouwen er worden gebouwd en kan je met name bezig houden met de veldslagen. Over deze veldslagen kan ik vrij kort zijn, want deze zijn nog steeds ongelofelijk leuk om te doen. Alles lijkt gewoon te kloppen en regelmatig waan je je echt een belangrijke legeraanvoerder. Ook erg prettig is dat de AI van de tegenstander beter is geworden ten opzichte van het vorige deel, waardoor de gevechten net iets pittiger worden.

Ook erg belangrijk bij de gevechten zijn de graphics. Alles ziet er even mooi uit en is zeer gedetailleerd: je kunt bij wijze van spreken zelfs zien welke kleur schoenveters een soldaat heeft. Erg tof zijn uiteraard ook de zeegevechten, die wat afwisseling bieden. Het vechten hier is behoorlijk anders en even wennen, maar grootschalige zeegevechten zien er ongelofelijk mooi uit en als je zo'n massale zeeslag wint geeft dat een geweldig gevoel.

Speelstijl
Napoleon: Total War kan zoals eerder al gezegd op verschillende manieren worden gespeeld. De hierboven beschreven gevechten kun je ook overslaan, wat erg handig is als je meer houdt van het managen van steden en legers en het uitdenken welke strategische punten je als eerste in moet nemen. Hier is aardig wat diepgang te vinden, want er is behoorlijk wat te doen. Dit varieert van het bouwen en upgraden van gebouwen tot diplomatieke onderhandelingen. Ook hier kun je dingen overlaten aan het spel, zodat je bijvoorbeeld niet hoeft te letten op welke gebouwen er worden gebouwd.

Helaas heeft Napoleon: Total War nog wel een paar kleine minpuntjes. Zo voelt Napoleon: Total War meer aan als een sterk verbeterde standalone uitbreiding dan echt een nieuwe game in de serie, iets dat wellicht enigszins teleurstellend is voor sommige fans. Het is de game echter vergeven, want het blijft een echte topper. Een ander punt is dat je de game per se via Steam moet activeren. Dit hoeft alleen de eerste keer dat je de game opstart, maar toch ben ik hier niet bijzonder van gecharmeerd.

Zoals alle Total War-games bevat ook Napoleon: Total war een multiplayer mogelijkheid. Helaas heb ik deze niet kunnen testen, want met de reviewversie die wij kregen kon je alleen tegen andere gamesrecensenten spelen. En die waren helaas in geen velden of wegen te bekennen...

Conclusie
Napoleon: Total War zorgt opnieuw voor een topper binnen de Total War-serie en fans van strategie zullen zich dan ook weer helemaal gaan vermaken met deze game. Of je nou diepgang zoekt binnen gevechten of juist daarbuiten, deze game heeft het. Grafisch ziet het er prachtig uit en er is heel veel oog voor (historisch) detail. Een van de weinige minpunten aan dit spel is dat het per se geactiveerd moet worden via Steam. Dit neemt echter niet weg dat ook deze game weer een victorie is voor de Total War-serie.