Razer Diamondback en QPad Midsence review

Hoe vaak zien we niet dat de muis of muismat de schuld krijgt na het missen van een cruciaal duel in een clanwar? Met de Razer Diamondback en de QPad haal je twee producten in huis, die inmiddels in gameland een cultstatus hebben bereikt. Is dat terecht of blijft de MX518 de ultieme gamemuis? Of is de Sweex muis van vijf euro ook prima?

Gespierde muis
Al direct merk je wanneer je de muis uitpakt dat je met kwaliteit te maken hebt. De onderkant en het vlak waar je hand aan de achterkant op steunt is van een soort plexiglas. Dit hele gedeelte, ongeveer drie kwart van de muis, bestaat uit één stuk en voelt kwalitatief zeer goed aan. Omdat de muis uit weinig onderdelen bestaat (en toch 7 programmeerbare knoppen heeft) kraakt ‘ie niet, al knijp je er nog zo hard in. Dat geeft al aan dat de muis uitermate goed is afgewerkt. Doordat de body van de muis doorzichtig is, heeft de muis een rode gloed vanwege de optische laser die erin verwerkt zit. Leuk detail is dat het scrollwieltje eveneens rood mee kleurt door een aparte LED. Van deze muis zijn er ook nog andere kleuruitgaves.

Gestrekte vinger
Het punt waar bij ik nog even moest wennen met de muis zijn de lange vlakken waarmee je kunt klikken. Daardoor strek je automatisch je vingers en rusten ze op de klikvlakken. Deze zijn van een zacht, zwart kunststof en zijn erg prettig gevormd zodat je vingers rustig liggen. Met deze nieuwe houding die de muis mij aanleerde had ik minder last van RSI-trekjes, wat erg handig is voor een gamer aangezien clanwars soms meerdere uren kunnen duren. De achterkant van de klikvlakken zitten echter niet aan de muis vast, waardoor het ook mogelijk is om de traditionele houding aan te nemen, waarbij de hand in een ontspannen boog zijn positie aanneemt. Erg fijn, maar als zelfs ik er aan kan wennen, dan is het zeker de moeite waard om de gestrekte houding te proberen. Daardoor heb je de lekkere rusthouding van je vingers en handpalm in de goed vormgegeven neus van de muis.

Aan de zijkanten van de muis bevinden zich de twee extra knoppen. Deze kunnen geprogrammeerd worden met een functie naar wens. De twee knoppen zijn op hun buurt weer onderverdeeld in twee klikgedeeltes, maar zitten wel aan elkaar vast, waardoor je ze soms alle twee tegelijk indrukt. Gebruik dus niet de voorste voor ‘next weapon’ en de achterste voor ‘previous weapon’, want dat gaat niet werken. De extra knop aan de rechterkant was voor mij, aangezien ik grote handen heb, wat moeilijk te bereiken. Ik moest mijn pink op half zeven buigen, maar aangezien ik wapens wissel met de scroller had ik hier geen notariële hinder hiervan.

Niet alleen prettig gevormd
Naast dat het uiterlijk kwalitatief goed aanvoelt, de meeste knoppen lekker werken en de muis er natuurlijk goed uit ziet, zijn ook de technische specificaties om met lof over naar huis te schrijven. Met 6400 frames per seconde (5.8 megapixels per seconde), 16 bit data patt, 1600 DPI en 40ips and 15g high speed motie detectie heb je niet alleen een sterk signaal, maar ook een dodelijke precisie. Een manuele muis komt niet eens in de buurt van deze precisie, en dat is nou juist het gene dat deze muis zo duur maakt. Doordat de muis niet draadloos is, ben je verzekerd van altijd een sterke en snelle connectie. Neem daar nog eens de optische laser boven op en je hebt geen smoes meer als je mis schiet. Deze laser is zo sterk, dat er ook op rode/paarse bureau’s zonder muismat moeiteloos gespeeld kan worden, dit in tegenstelling tot de wat goedkopere muizen.

De muismat
Met de Razer Diamondback lijkt het al direct alsof je de ultieme uitrusting voor een gamer hebt. Persoonlijk heb ik een hekel aan muismatten, maar als het op de manier van de QPad kan, krijg je zelfs mij om. Om te beginnen is de onderkant van de muismat van een huidskleurig schuim gemaakt. Door de V-structuur die van hoek naar hoek op de onderkant aanwezig is, ligt de muismat muurvast op je bureau. Til je echter een puntje op, dan is de muismat makkelijk te verplaatsen. Op het oppervlak van de mat zit een laag met het welbekende plaatje. Deze voelt goed aan en ondanks dat ik maar anderhalve week de tijd had de mat te testen, heb ik niet het idee dat de toplaag snel last heeft van slijtage. De mat is in drie maten te koop, waarvan ik de middelste in mijn bezit heb. Deze is wat mijn mening betreft perfect. Iets groter dan de gemiddelde muismat, waardoor je er niet van afschiet, ook als je je muis minder gevoelig hebt staan. De mat is echter ook weer niet zo groot dat hij lomp en te opvallend wordt. Juiste maat in mijn ogen is dus de medium size.

Een punt waarop ik de mat liever niet had getest, is hoe de mat reageert op een vol glas sinas. Tijdens een iets te snelle manoeuvre om via mijn toetsenbord mijn Razer muis te strelen, tikte ik de top van mijn glas sinas om, met als gevolg een tsunami over mijn QPad. De bovenkant van de mat vertoonde na afloop totaal geen vlek, terwijl de onderkant, gemaakt van het schuimachtige materiaal, mijn muis redde door de sinas te absorberen. Gelukkig is de mat stug. Ik heb echter ontdekt wanneer je uitgekeken bent om deze mat, je hem nog kunt gebruiken als vaatdoek. Hij absorbeert moeiteloos je vochtige vlekken! Het zou echter wel een belediging zijn voor deze goddelijke mat.

Ultieme game gear?
Zoals gezegd ben ik uitermate tevreden over de Razer Diamondback muis, ondanks dat ik de extra knoppen aan de zijkant dus op primitieve manier moet bereiken. De muis voelt ongelooflijk afgewerkt aan en kan in veel houdingen gebruikt worden. De Logitech MX-518 of MX-510 hapt op dit gebied in het stof tegenover de Razer Diamondback. Ondanks dat deze twee muizen dezelfde precisie hebben, kun je de Logitech maar op een manier vastpakken en tevens alleen met de rechter hand. De Razer muis kan zowel met links als met rechts worden bediend. Het punt dat het hem bij mij deed was dat de muis licht is, waar ik de Logitech te zwaar en te lomp vind. Dat laatste zal ongetwijfeld wennen zijn, maar omdat ik al mijn hele leven met de klassiekgevormde muis speel, vind ik de Razer Diamondback ondanks de simpele vorm met enkele revolutionaire uitstapjes wat dat betreft een schot in de roos. Met andere muizen heb ik niet genoeg gespeeld om een eerlijk oordeel te geven, maar wat mij betreft rekent de Razer Diamondback genadeloos af met de concurrentie.

En dan de muispad. Ook deze heeft alles wat hij nodig heeft. Geen overbodige luxe of functies als verkoeling, gewoon een muismat zoals dat bedoeld is. Als ik, anti-muismat, nu met een muismat speel, dan moet dat genoeg zeggen. Lekker groot maar niet lomp, ligt goed stevig op je bureau, maar is makkelijk te verplaatsen en de pad is tevens van goede kwaliteit, waardoor hij lang meegaat. Het oppervlak van de muis is van de juiste hardheid, maakt geen rare geluiden bij snelle reacties en voelt uitermate comfortabel aan.

Wat mij betreft is de combinatie van een QPad en de Razer Diamondback het beste wat een game zich kan veroorloven. Beiden laten de concurrentie ver achter zich, door het zelfde concept. Ze hebben een basis die uit de tijd van Windows 3.11 stamt, maar zijn op hun manier toch uniek. Voor de muis betaal je gemiddeld 50 euro en de muismat gemiddeld iets over de 25 euro. Beide, zeker de muismat, zijn dus pittig geprijsd. De mix tussen geïmpregneerd textiel en een synthetische grondstof, waaruit de muismat bestaat speelt echter zo prettig dat als je je deze mat kan veroorloven, je het zeker moet doen om alles uit je muis te halen. Voor de Razer Diamonback heb je echter geen excuus. Als gamer moet je gewoon deze muis hebben. Dit is de ultieme game gear.

QPad muismat:
Uiterlijk: 8.5
Duurzaamheid: 9.5
Prijs/kwaliteit: 8
Eindcijfer: 8.7

Razer Diamondback muis:
Uiterlijk: 9.8
Duurzaamheid: 9.5
Prijs/kwaliteit: 9
Eindcijfer: 9.5