Het drukke najaar van 2009 heeft al enige slachtoffers geëist, want tussen alle andere games hebben we destijds SAW: The Videogame over het hoofd gezien. We houden echter wel van wat horror, spanning en bloederige momenten, dus besloten we om alsnog de strijd met Jigsaw aan te gaan.

Levensgevaarlijk
SAW: The Videogame plaatst je in de schoenen van rechercheur David Tapp, die fans van de serie wel herkennen uit de eerste film. Tapp is erop gebrand om af te rekenen met de gestoorde moordenaar Jigsaw, maar in de game ben je direct de klos. Nadat je tijdens een gevecht gewond en buiten westen raakt word je versuft wakker in Whitehurst, een gesloten inrichting, en merk je dat je in handen bent van Jigsaw. Een omgekeerde berenklem op je hoofd staat op het punt om je hoofd in stukken te breken en een televisie voor je begint ineens een video af te spelen. De iconische Billy the Puppet (met uitstekende voice acting overigens van Tobin Bell) spreekt je toe en al snel is duidelijk dat je maar één ding wilt: ontsnappen. Zoals het een goed SAW-verhaal betaamt is ontsnappen niet makkelijk en vooral ook levensgevaarlijk…

SAW: The Videogame is natuurlijk een echte licentiegame, wat zowel positief als negatief uitpakt. Voor de fans is het erg vet dat je allerlei bekende personages uit de franchise tegenkomt in de game, waardoor het zeker voor liefhebbers van de films het bekende feest der herkenning is. En nog leuker: ook de gruwelijke momenten uit de films keren terug in de game. Diverse boobytraps maken hun opwachting en leggen je het vuur aan de schenen. Het begint zoals gezegd al met de omgekeerde berenval die dreigt open te klappen en al snel zie je jezelf snijden in lichamen om een sleutel te vinden, word je geconfronteerd met je verleden door in een wc-pot vol spuiten te moeten grabbelen en loop je door een mortuarium vol explosieven.

De kracht van de films zit toch wel in de spannende vallen en dat zijn ook de hoogtepunten in de game. Elke valstrik is een kwestie van goed zoeken, wat puzzelen en vaak snel handelen. Soms is het een vervelende race tegen de klok, waardoor sommige puzzels wat irritant zijn. Meestal is het echter lekker gruwelen en hopen dat je weet te overleven. Regelmatig spreekt Billy the Puppet je weer toe tijdens een videoboodschap en dan weet je wel hoe laat het is…

Confrontaties
Naast de diverse valstrikken bestaat de game uit het ronddolen door Whitehurst, waar meer mensen op zoek zijn naar een manier om te ontsnappen. Dit zorgt ervoor dat je ook zo nu en dan letterlijk in gevecht moet gaan met anderen, maar helaas is dit geen sterk aspect van de game. Door de trigger-knop ingedrukt te houden neem je een gevechtspostie in en vervolgens kan je met de actieknoppen van je controller diverse aanvallen uitvoeren. Dit kan zowel met je handen als met voorwerpen uit je omgeving, maar het voelt allemaal erg traag aan. Men heeft een stukje realisme willen toevoegen door de krachtige aanvallen wat langzamer te maken dan lichte aanvallen, maar uiteindelijk voelt gewoon het hele vechten niet fijn en log aan. Gelukkig is er nog wel de mogelijkheid om gevechten te ontlopen door zelf wat valstrikken te zetten, zoals het spannen van een draadje waardoor een shotgun afgaat als iemand er langs loopt, en ook kan je simpelweg deuren afsluiten om confrontaties te beperken.

Een ander klein minpunt is het feit dat de game er gewoon niet mooi uitziet. De sfeer is wel erg sterk en doordat je vaak weinig licht hebt moet je met een aansteker of fototoestel voor wat licht zorgen, maar grafisch is de game bijzonder beperkt. Het gebrek aan visuele uitstraling en details in de omgeving is best jammer, een gemiste kans om het geheel nog intenser en spannender te maken. Ook het feit dat de game na een tijdje voor de gemiddelde speler in herhaling zal vallen, draagt niet echt bij aan een continu gevoel van angst.

Om toch met een positieve noot af te sluiten, voor we naar de conclusie gaan, wil ik even aanhalen dat SAW: The Videogame een genot is voor de Trophy en Achievement-jagers onder ons. Alleen al het oplossen van de eerste puzzel leverde direct 40 Gamerpoints op en binnen een half uurtje was ik alweer 150G en 12 Achievements rijker. Ideaal voor de liefhebber…

Conclusie
SAW: The Videogame doet eigenlijk alles wat je van een licentiegame mag verwachten. Het gebruikt diverse sterke elementen uit de films en stapt daarnaast ook in alle gevreesde valkuilen van zulke games. Grafisch is het erg beperkt, het vechten werkt niet lekker en de game zal voor veel mensen na een tijdje als een herhalingsoefening aanvoelen. Daar staat echter tegenover dat je heel veel gruwelijke puzzels tegenkomt en als liefhebber van de films meer uit het verhaal en de personages kunt halen. Een duidelijk geval van een vermakelijke game, die echter een stuk tekort komt om echt goed te zijn.