Tales of Graces ƒ review

Het gaat eindelijk weer goed met de Japanse RPG. Nintendo heeft eerder weten te scoren met games als Xenoblade Chronicles en The Last Story, terwijl Namco Bandai's line-up ook alleszins goed stemt. Ni no Kuni: Wrath of the White Witch belooft bijvoorbeeld de RPG-sensatie van 2013 te worden, terwijl we nu verblijd mogen worden met Tales of Graces ƒ. Die game verscheen zeker vier maanden geleden al in Amerika, maar nu kan Europa dan ook eindelijk van de RPG genieten. En wat is het toch genieten geblazen...

De Tales-reeks heeft buiten Japan pas echt vaste grond onder de voeten weten te krijgen met Tales of Symphonia, verschenen in 2004 op de Nintendo GameCube. De game wordt niet alleen geroemd vanwege het feit dat het de enige daadwerkelijk noemenswaardige JRPG op de lunchbox van Nintendo was, maar ook om de dermate hoge kwaliteit van het spel. Een zeer lang avontuur gepaard gaande met een sterk verhaal inclusief veel plotwendingen wist beslist te sieren, maar ook de vage scheiding tussen goed en kwaad imponeerde. Tales of Vesperia wist eenzelfde kracht te bezitten en Tales of Graces ƒ pakt wat dat betreft de draad zeer mooi op.

Thematiek
Tales of Graces begint met Asbel wanneer deze nog elf jaar telt. Als oudste zoon van de heer van Lhant is het zijn taak om uiteindelijk de heerschappij van het stadje op zich te nemen, maar de rebelse jongen voelt daar allerminst iets voor. In een poging zichzelf los te scheuren van zijn bestemming, doet hiliever hetgeen hij zelf wil doen. Zo komt hij bijvoorbeeld de mysterieuze Sophie tegen en ontmoet hij ook de jonge Richard. Met z'n drieën sluiten ze een vriendschapspact en het leven is een onschuldig gegeven, totdat een ongeval een abrupt einde maakt aan de kindertijd. Lijdend onder veel schuldgevoel besluit Asbel om zijn jeugddroom achterna te gaan en ridder te worden om zo de kracht te vergaren om anderen te kunnen redden.

Waar Tales of Graces echter echt om draait is de gebeurtenissen die zich zeven jaar later afspelen. De tijd is voor Asbel, maar ook voor de speler, stil blijven staan. Wat er in die zeven jaar om hem heen is gebeurd, weet je niet. Mensen veranderen door de tijd heen en de relaties met je oude vrienden zijn veranderd. Het blijkt een effectief middel om de personages die je kent, ineens een andere rol te laten vervullen, maar ook om de game flink veel thematiek mee te geven. Vriendschap speelt een grote rol in het spel, maar dit kan vergaan of ineens een flink andere wending nemen. Ook in Tales of Graces ƒ is er geen goed of kwaad. Iedereen heeft een reden voor zijn acties en dat zorgt ervoor dat verraad des te pijnlijker is. Is die dolk in je rug terecht?


Sowieso bevat de game een interessant plot, omdat niet alleen vriendschap, en de veranderingen hierin, een hoofdonderwerp is. Ook politieke intriges, oorlog en diens impact spelen een grote rol. Tales of Graces ƒ heeft iets te vertellen. Toch is zeker niet alles duister en somber, want de game doseert dit goed met de nodige humor. De zogeheten skits kun je hier en daar activeren om optioneel geblaat van de personages te ervaren, iets dat meestal gepaard gaat met maffe gesprekken of niet al te serieuze opmerkingen.

Diepe gevechten
Niet alleen qua verhaal en thematiek scoort Tales of Graces ƒ, want ook de sterke gameplay weet de game beslist te sieren. Voor liefhebbers van de reeks is de basis bekende kost: gevechten worden in real-time uitgevoerd en met allerlei verschillende vaardigheden is het zaak je tegenstanders uit te schakelen. Dit is met een gezelschap van in totaal vier personages te doen, waarbij elk van de figuren handmatig bestuurd kan worden. Het is daarom mogelijk de game met drie vrienden te doorspelen.

Hoewel de gevechten in essentie hetzelfde zijn als die van de voorgangers, is er enorm veel veranderd en verbeterd. Alle aanvallen kunnen worden uitgevoerd door gebruik te maken van Chain Capacity, punten die je kunt vergaren door bijvoorbeeld te verdedigen, aanvallen te ontwijken of succesvol vijanden te verslaan. Je zult dus, om flinke combo's te kunnen maken, goed moeten presteren, waardoor je op positieve wijze wordt gestimuleerd. En dit heb je wel nodig, want er is genoeg te verkennen in het gevechtssysteem.

Brede gameplay
Het spel houdt echter niet op bij de gevechten en het is fijn om te weten dat er beslist genoeg te doen is naast knokken. Het is bijvoorbeeld mogelijk verschillende spullen te mixen, maar ook wapens kunnen met bepaalde spullen worden opgewaardeerd. Voor de verzamelaars is er bovendien genoeg te doen, want titels, die je de mogelijkheid geven je personages nieuwe vaardigheden aan te leren, kunnen worden verzameld, maar ook alle voorwerpen worden handig voor je bijgehouden. Ook kun je zijmissies uitvoeren, alleen zul je niet heel veel uitvoeren. De game is namelijk soms wel heel erg lineair. Het bevordert het verhaal, maar de vrijheid wordt, mede door het gebrek aan een overworld map, wel beperkt.

Conclusie
Tales of Graces ƒ is zowel qua gameplay als plot ontzettend sterk. Vooral het gegeven dat de game voortdurend speelt met de scheidslijn tussen goed en kwaad intrigeert en versterkt het verhaal enorm. Het gevolg is een spel dat niet alleen boeit, maar je ook nog eens lang bijblijft. Moet je nog verder overtuigd worden? Je zult zeker meer dan zestig blije uren nodig hebben om de game uit te kunnen spelen. Nog steeds niet tevreden? Okay, Tales of Graces ƒ lijkt zeker de beste JRPG van dit jaar te worden. Zo.