Japanse games lopen over het algemeen vrij goed in het westen, denk aan een Final Fantasy, Devil May Cry en Bayonetta. Toch mogen die lieve Japanners ook af en toe iets daar laten. Yakuza 3 komt weliswaar een jaar na de Japanse release, maar weet gewoon keihard te falen. Misschien dat liefhebbers van de vorige delen het nog tof vinden...

Verhaal neemt clichézijde
Yakuza 3 draait om Kazuma Kiryu, het personage dat ook in de andere delen de hoofdrol vertolkt. De beste man vindt het ruige leventje genoeg geweest en besluit met zijn geadopteerde dochtertje, Haruka Sawamura, een rustig bestaan te creëren. De zonnige strandplaats waar Kazuma vertoeft, zal echter tot een toeristen resort omgebouwd worden door de overheid. Als ook nog een goede vriend van hem betrokken raakt bij een moord, is de maat toch vol en gaat Kazuma de Yakuza nogmaals achterna. Voordat je eindelijk mag spelen, moet je helaas een oersaaie en lange cutscene bekijken die een hoop clichématige en oninteressante zaken laat zien.

Een groot deel van het verhaal wordt verteld door middel van tekstuele scènes, wat naar mijn idee erg verouderd en vervelend aanvoelt. Je bent heel snel geneigd door te drukken tot je weer mag spelen. Ontwikkelaar Team CS1 heeft, om het verhaal wat duidelijker te maken als je de vorige delen niet hebt gespeeld, een hoop materiaal gevoegd bij Yakuza 3. Een korte samenvatting van de eerdere delen in een video brengt je voor een groot deel bij.

Welke gameplay?
Het spel lijkt op een free-roaming game, maar dan met heel veel beperkingen, want interactie is er nauwelijks. Je reist van locatie naar locatie via een laadscherm, je kunt geen voertuigen jatten en in gebouwen kunnen wandelen is uniek. Er is toch wel het een en ander te beleven in het fictieve en ontzettend drukke Tokio. Er zijn verschillende minigames, zoals een karaokebar, en je kunt tevens meerdere mensen op straat aanspreken.

Toch draait het om de hoofdmissies en dan beland je al gauw in beat ‘m up-gevechten. Je vechtgebied wordt ingeperkt door publiek dat om je heen gaat staan; je kunt het vergelijken met Tekken, alleen heb je hier iets meer bewegingsvrijheid. Met de verscheidene knoppen deel je klappen uit, kun je voorwerpen oppakken en als wapen gebruiken en je kunt vijanden vastpakken. Maak je, op een vrij ongelooflijke manier, goede combo’s of richt je gewoonweg genoeg schade aan, dan loopt er een meter vol. Is deze eenmaal gevuld, dan kun je een finishing move maken. Hoewel de besturing behoorlijk houterig aanvoelt en het vechtsysteem vrij gammel is, zien die eindmoves er nog best bruut uit, samen met het kapot slaan van voorwerpen op een hoofd. Dat motiveert je om zo snel mogelijk die finish te krijgen. Er zijn nieuwe moves aan te leren, maar het voelt gewoon allemaal niet soepel aan dat je die upgrades eigenlijk niet wilt.

Oog en oor
Hoewel de game voor het grootste deel tegenvalt tijdens het spelen, zijn de graphics ook op het verouderde pad geslagen. Hier en daar wat detail en de cutscenes zien er buiten het letterlijk opgeplakte haar van de personages vrij goed uit. Maar de wereld binnen en buiten Tokio is niet bijzonder; alleen het zonnige resort waar Kazuma leeft heeft nog een aardige sfeer. Naast de matige grafische kwaliteiten laat ook het geluid het afweten. De voice-overs klinken nog wel, ook al zijn ze in het Japans, maar de rest van de game heeft geen kenmerkende geluiden. Niet overweldigend goed, niet uitzonderlijk slecht. Bovendien zijn er de nodige bugs te vinden die de game niet ten goede doen.

Conclusie
Yakuza 3 kan nog wat worden voor de échte fans van de serie, anders zou ik hem lekker laten liggen. De missies zijn niet gevariëerd genoeg, het voelt houterig aan en de graphics zijn verouderd en kartelig. Het leuke aan de gevechten is vooral wanneer je finishing moves kunt gebruiken, dat ziet er wel spectaculair uit, de gewone moves zijn niet bewonderenswaardig. Verder zijn de minigames een afwisseling, maar door het onduidelijke en oninteressante verhaal blijft er niet veel over. Een aantal elementen heeft potentie, de rest van de game voelt echter zeer matig aan.