Torment: Tides of Numenera review
Torment: Tides of Numenera logo

Torment: Tides of Numenera review

Planescape: Torment staat te boek als een van d klassiekers in de RPG-wereld. Torment: Tides of Numenera noemt zich de spirituele opvolger van dat spel, dus kon ontwikkelaar inXile rekenen op flink wat steun voor de Kickstarter-campagne: in letterlijke recordtijd werd er een miljoen dollar opgehaald en uiteindelijk wist de campagne ruim vijf miljoen te vergaren. Gezien de presentatie als opvolger van Planescape: Torment, ontbreekt inXile dus ook bepaald niet aan ambitie. Of die ambitie ook waar wordt gemaakt, dat moet nog maar blijken...

Sterk staaltje schrijfwerk
Wat Planescape: Torment zon klassieker maakt, is dat die game zich meer profileerde als een gedigitaliseerde tabletop RPG dan veel games. Dat wil zeggen: de nadruk lag op het verhaal en het verkennen van de wereld. Het spel speelde zich af in het Planescape-multiversum, dat eerder al bestond als onderdeel van Dungeons & Dragons. Daarbij komen ook de bekende dobbelstenen (in mate) terug: als je een actie probeert te ondernemen, krijg je in veel gevallen een percentage te zien dat je kans van slagen voorstelt. Veel interactie werd gebracht in tekstvorm, waarbij ook werd verteld wat je zag, rook en voelde in die situaties. In Planescape: Torment dient de computer dus explicieter als Dungeon Master. De chte role playing-elementen staan centraal, wat ten koste gaat van bijvoorbeeld een diepgaander combat-systeem of overvolle inventories.

Torment: Tides of Numenera doet precies hetzelfde. Je komt in een wereld terecht die ontelbare jaren in de toekomst ligt en bent je geheugen volledig kwijt inclusief wie of wat je bent. Wat mij betreft is dat een meesterzet. De eerste Witcher-game deed hetzelfde: door de protagonist zijn geheugen te laten verliezen, is er voor de nieuwe speler geen enkele voorkennis nodig. In The Witcher bestaat die voorkennis uit de boeken van Andrzej Sapkowski, in Tides of Numenera uit de spirituele voorganger. Als nieuwe speler weet je dus net zoveel als je personage: helemaal niets. Gaandeweg leer je meer over de Ninth World en over de eerdere acht tijdperken.


Aangezien Torment: Tides of Numenera sterk de nadruk legt op het verhaal en de wereld, is het erg goed nieuws dat deze aspecten allemaal erg interessant en goed geschreven zijn. De Ninth World bevat heel erg veel diepgang en veel karakters hebben ook een interessante achtergrond. Dit moois wordt aangevuld door de vele mogelijke vertakkingen. Als je bijvoorbeeld probeert om je Persuasion te gebruiken in een gesprek, kan het bijvoorbeeld zijn dat dat mislukt. Echter, dat hoeft geen ramp te zijn, want uiteindelijk kan de hele situatie dan alsnog in je voordeel uitpakken. Zo mislukte het mij bijvoorbeeld eens om iemand te overtuigen om een van zijn rasgenoten te redden, maar kreeg ik vervolgens het aanbod om die rasgenoot zlf om te leggen in ruil voor een beloning. Of je dat aanbod aanneemt of niet heeft dan natuurlijk ook weer (mogelijke) gevolgen voor latere stadia van de game.

Moreel kompas?
Dit brengt me bij een ander punt: de emotionele en ethische lading die sommige beslissingen met zich meebrengen. De wereld van Tides of Numenera weet zich echt te onderscheiden van onze eigen wereld, vooral wat betreft ethische normen en waarden. Daardoor word je soms voor bizarre keuzes en situaties gesteld, maar nooit op een slechte manier. De context is altijd duidelijk, waardoor het altijd organisch en natuurlijk aanvoelt, ook al zou je zulke situaties nooit in onze eigen wereld tegenkomen. Wat mij betreft is dit misschien wel het knapste aspect in Torment: Tides of Numenera. De wereld is z anders dan de onze, maar toch krijg je nooit het idee dat je in onlogische situaties terechtkomt.

Een ander punt waarbij je met je neus op de feiten des levens wordt gedrukt, is dat al je acties reacties teweegbrengen en dat jij geen enkele invloed hebt op die reacties. Op de korte termijn heb je misschien de juiste beslissing gemaakt en het lijkt misschien alsof je keuze geen enkel negatief effect kan hebben. Maar later zou het alsnog kunnen blijken dat je keuze niet het optimale resultaat heeft opgebracht. Dit geeft je het gevoel dat al je keuzes er echt toe doen.

Bij de meeste beslissingen die je maakt, krijg je een melding dat de dominante Tides zijn verschoven. Veel traditionele RPGs kennen een soort moreel kompas, met welbekende onderdelen als Chaotic Good, of Lawful Evil. Het Gold Tide staat bijvoorbeeld voor liefdadigheid, maar in Torment kun je ook liefdadig handelen voor puur egostische doeleinden. Dit verandert niets aan het feit dat je liefdadigheid een toename in dominantie van het Gold Tide teweegbrengt. Het Tide-systeem is te complex om er in deze recensie dieper op in te gaan, en laten we eerlijk zijn: ook dit is leuker om op eigen houtje te ontdekken, net als het verhaal zelf.

Het schrijfwerk in Torment: Tides of Numenera is werkelijk van ongekend hoge kwaliteit. Mijn mond is meerdere malen opengevallen tijdens deze game, simpelweg omdat de game logica en onlogica z naadloos weet te verbinden. In mijn eigen perceptie lijken sommige dingen misschien volstrekt idioot, maar in Torment: Tides of Numenera heeft het dan tch een plek. Het moge inmiddels duidelijk zijn dat ik heb geprobeerd om het schrijfwerk in deze game zoveel mogelijk zonder spoilers te beschrijven. Het verhaal is de ruggengraat van het spel, dus ontdek het vooral op je eigen tempo en neem de tijd te genieten!

Verhaal boven gameplay
Dat het verhaal het speerpunt is, betekent wel dat Tides of Numenera ontzettend veel leeswerk behelst. In een traditionele tabletop RPG wordt het verhaal door de Dungeon Master verteld, maar in deze game moet je het grotendeels zelf lezen. Hoewel sommige dialogen wel (deels) zijn voorzien van stemacteerwerk, komt het toch vaak genoeg aan op lappen tekst doorspitten. Als speler moet je dus echt met je hoofd bij het spel blijven en lezen moet je ding zijn.

Ook biedt de game niet heel veel in de zin van andere gameplay. De nadruk ligt cht op het verhaal en dat is te merken. De combat is niet bijzonder nadrukkelijk aanwezig en als je wel in een gevecht verzeild raakt, is dat min of meer een verlenging van de interactie die de rest van de game ook kent. Je hebt een aantal Effort Points per categorie, zoals kracht en behendigheid. Die kun je spenderen aan bepaalde acties en als ze op zijn, is de kans groot dat die acties in het vervolg een zeer lage kans van slagen hebben. Dit is zowel het geval in de gevechten als in de reguliere situaties, dus er zitten geen fundamentele verschillen tussen deze aspecten. Dit is dan ook niet het idee achter Torment: Tides of Numenera. Je merkt echt dat de game zijn oorsprong vindt in tabletop RPGs en dat hij lak heeft aan wat andere role playing games de afgelopen twintig jaar hebben uitgespookt en vernieuwd. De game neemt je mee op een filosofische reis, waarbij de nadruk ligt op concepten als identiteit en ethiek, in plaats van op het verzamelen en/of craften van de beste loot.


Technische afwerking
Ten slotte kunnen we de technische kant van het verhaal niet onbenoemd laten. Dit is namelijk het enige waar ik wat over te klagen heb in Torment: Tides of Numenera. Ik begrijp dat de graphics niet belangrijk zijn voor deze gedigitaliseerde tabletop RPG. Maar inXile heeft ervoor gekozen om deze game op digitale wijze uit te voeren, dus ik vind het gerechtvaardigd om de technische afwerking mee te nemen in mijn review. Mijn pc is misschien niet de nieuwste of krachtigste, maar hij is wl in staat om de meeste games op 50 60 fps op high settings te draaien op 1440p. Torment: Tides of Numenera zweeft echter tussen de 40 en 60 fps, waarbij het spel soms zelfs angstvallig dicht bij de 30 fps komt. De grafische kwaliteit is er echter niet naar om zulke framedrops te rechtvaardigen.

Ook de AI laat het soms afweten, wat bijvoorbeeld tot uiting komt in een van je reisgenoten die verdwaald raakt bij een simpel commando om van A naar B te lopen. Lekker anno 2017 afgewerkt zo.

Conclusie
Al met al is Torment: Tides of Numenera een topgame voor mensen die graag lezen. Het gaat terug naar de roots van het RPG-genre: geen overvolle inventories of ingewikkelde crafting-menu's, wel sterke role-playing. De nadruk ligt op het spelen van een karakter in een wereld. Daarbij wordt het traditionele moraliteitssysteem op de schop genomen: je moet wel morele keuzes maken, maar het is niet per definitie zo dat je het beste resultaat krijgt als je constant de good guy of bad guy uithangt. Je krijgt het gevoel dat al je keuzes ertoe doen en dat ze allemaal later in de game terug kunnen komen om je leven alsnog zuur te maken, hoe goed of juist de beslissing in eerste instantie ook leek. Daarom moet je echt nadenken over wie en wat je wilt zijn in de Ninth World. De genoemde technische missers mogen die pret wat mij betreft ook niet drukken...
Wat is HOT:
Sterk schrijfwerk
Echte RPG
Moraliteit
Geluidsverzorging
Wat is NOT:
Veel leeswerk
Technisch niet top

Mike Gevers

Reacties
Ga naar pagina:
Nog geen reacties
Inloggen
Zoeken

Zoek resultaten:

Advertentie

Game details

PC review
Torment: Tides of Numenera packshot
GN score: 8.5
Bezoekers score (1): 8.5
Geef hier jouw score:
Toevoegen aan:
Advertentie

Screenshots

  • Torment: Tides of Numenera screenshot nr. 1
  • Torment: Tides of Numenera screenshot nr. 2
  • Torment: Tides of Numenera screenshot nr. 3
  • Torment: Tides of Numenera screenshot nr. 4
  • Torment: Tides of Numenera screenshot nr. 5
  • Torment: Tides of Numenera screenshot nr. 6
  • Torment: Tides of Numenera screenshot nr. 7
  • Torment: Tides of Numenera screenshot nr. 8
  • Torment: Tides of Numenera screenshot nr. 9
  • Torment: Tides of Numenera screenshot nr. 10